Zeventig Jaar

Alvorens de geheime vergadering over de benoeming van onze nieuwe burgemeester te openen deelde waarnemend burgemeester Henri de Wijkerslooth ons mede dat de notulen van deze vergedering zeventig jaar achter slot en grendel gingen. Pas dan mag het nageslacht weten wat er allemaal besloten is.

Zeventig jaar is en hele tijd. Ik raakte mij daarvan bewust toen ik wat kasten aan het opruimen was en daar een aantal fotoalbums tegen kwam en een doos met foto’s en agenda’s. Het was van mijn vader die ongeveer zeventig jaar geleden , op 18 jarige leeftijd , uitgezonden werd naar Indonesia. Op woensdag februari 1947 vertrokken vanuit Rotterdam met de Johan van Oldenbarneveldt en op zaterdag 18 februari 1950 , na Nederland te hebben gediend, ontscheept in de haven van Rotterdam staat er in de volgende agenda. Terug naar Buul staat er vervolgens.

Zou hij op dat moment er over nagedacht hebben hoe de wereld er zeventig jaar later zou uitzien en zijn zoon mede zou gaan beslissen wie de burgemeester van Cranendonck zou worden. Ik denk het niet , op dat moment was hij alleen bezig met overleven en niet met de toekomst. Boekdelen spreekt de herinnering aan de terugkomst van Tinus Beliën uit Indië in februari 1950 van het buurtschap de Toom. Een gedicht van 3 pagina’s waar mijn vader weer in de kring werd opgenomen.

Zelf heb ik ook mijn land mogen dienen en kan ik mijn dienstfoto’s bijna naadloos op die van mijn vader leggen. Allemaal lachen maar innerlijk diep ongelukkig Van mijn dienstplicht , vervult in het Duitse Seedorf , heb ik overgehouden dat ik grote moeite heb met hiërarchie zeker als men deze denkt af te moeten dwingen door het verhogen van het aantal geproduceerde decibellen, iets wat in het leger meer regel dan uitzondering is.

In 2088 komen dus de notulen vrij van de geheime vergadering inzake de benoeming van Roland van Kessel. Het is een hele zit maar is zou er zeker op wachten want ze zijn zeer de moeite waard. Maar ik zou ook zeker aandacht hebben voor de nabije toekomst. Het lijkt allemaal vanzelfsprekend dat er geen oorlogen meer zijn en een zorgeloos bestaan gegarandeerd is. Ik kan jullie verzekeren dat dit niet zo is.

Over onze nieuwe burgemeester kan ik , zonder de geheimhoudingsplicht te schenden , wel zeggen dat ik het een toffe peer vind. Misschien wel het meest tastbare verschil met zeventig jaar geleden toen de burgemeester nog moest worden aan gesproken als een “hoogedelachtbare toffe peer “.

Hennie Beliën